Śmietanówka

Śmietanówka

– białe złoto

Od razu zaznaczamy, że oryginalna receptura śmietanówki jest chroniona prawnie, natomiast samej nazwy używamy po to, żeby pokazać Ci, do czego warto dążyć. Oczywiście nie da się odtworzyć oryginału, natomiast podobnych nalewek można przygotować sporo. My chcemy pokazać kilka możliwych wariantów.

Podstawa podstaw

Śmietanówka w domowej wersji to nalewka słaba, więc nie należy do niej używać wódki, ale raczej spirytusu, bo w przeciwnym razie otrzymasz – też dobry – likier, a nie nalewkę. Podstawowe proporcje to 3 części śmietany na 1 część spirytusu. Oczywiście tutaj można pozwolić sobie na wahnięcie w którąś stronę, ale już bazując na tej podstawowej recepturze, można stworzyć wiele różnych trunków. Do wyrobu śmietanówki używa się kremówki o zawartości tłuszczu nie mniej niż 30%, a jeśli masz do dyspozycji słodką śmietankę 36%, to jeszcze lepiej. Cóż – na pewno nie będzie to trunek niskokaloryczny. Nie należy przy tym używać śmietany wiejskiej, a tylko sklepowej – choć w większości przypadków zalecalibyśmy raczej użycie produktów naturalnych, specyficzny zapach świeżej śmietany nie jest tym, co w naszym przypadku jest pożądane. Można jednak dodać odrobinę takiej śmietany, a kolor trunku będzie ładniejszy.

Przygotowanie

Niewiele nalewek ma recepturę prostszą niż śmietanówka. Śmietanę należy podgrzać, aby rozpuścić w niej cukier w ilości pół do półtorej szklanki. Nie wolno przy tym nadmiernie spienić zawartości rondelka. Do nieco schłodzonej śmietanki należy dodać spirytus – ten wcześniej powinien macerować się z przyprawami przez około tydzień lub dwa, w zależności od tego, jakie dodatki wybierasz, o tym jednak za chwilę.

Sekret tkwi w przyprawach

Śmietanówka jest nalewką o prostym składzie i nie ma tu co kombinować. Poza cukrem można pokusić się o dodatek jednego, góra dwóch składników wzbogacających, natomiast przyprawa pierwszego wyboru będzie zawsze potrzebna. Sama śmietana z cukrem i spirytusem nie jest niczym atrakcyjnym, więc trzeba czymś smak złamać. Można sobie życie uprościć, używając zamiast białego, cukru trzcinowego, co da lekko miodowy posmak i ładniejsze, złote refleksy trunku.

Podstawowym dodatkiem do śmietanówki jest skórka cytrynowa bez albedo. Wystarczy w zupełności zdjąć ją z jednej niedużej cytryny, a jeśli nie przepadasz za cytrynowym posmakiem, może być jej jeszcze trochę mniej. Po maceracji w spirytusie przez jakieś siedem dni odda ona cały swój kuszący smak, podbarwi nieco spirytus i będzie ją można wyrzucić.

W przypadku śmietanówki dobrze sprawdzają się także niektóre przyprawy korzenne. Z pewnością w tej grupie należy wymienić wanilię – tę można w ilości laski na butelkę przechowywać w gotowym trunku nawet przez 2-3 tygodnie, ale raczej nie dłużej, aby nalewka nie stała się gorzka. Unikaj używania „cukru z prawdziwą wanilią” i cukry waniliowego: albo laska wanilii, albo nic. Nie jest to duży wydatek – jedna laska kosztuje 2-3 złote. Dla miłośników anyżu, cynamonu albo kardamonu także można zmodyfikować przepis, ale to już śmietanówki z klasy awangardowej. Klasyka można złamać dodatkiem pięciu do dziesięciu ziaren mocno palonej kawy.

Dojrzewanie i przechowywanie

Śmietanówka jest dobra parę godzin po zmieszaniu. To młoda nalewka, która jednak niezbyt nadaje się do ozdobnych butelek, bo przybiera formę ajerkoniaku albo wręcz jogurtu bałkańskiego, więc jej wylanie może nie być takie proste. Zresztą podawać ją również można tak, jak ajerkoniak, nie tylko jako samodzielny trunek, ale także jako dodatek do deserów. Długo przechowywana śmietanówka może się zepsuć i utracić świeży smak, dlatego nie zalecamy przygotowywania dużych ilości tego trunku.

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • nalewki w marcu
  • smietanowka

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *